Możliwość podzielenia stosunków prawnopodatkowych na dwie grupy jest główną przyczyną z powodu której można mówić o dwupoziomowości tychże stosunków.
Do pierwszej z nich można zaliczyć te istniejące stosunki prawne których egzystencja nie jest związana z żadnym obowiązkiem podatkowym w jakimkolwiek podatku. Najbardziej jasnym i czytelnym przykładem stosunków z tej grupy są chociażby stosunki prawno podatkowe związane z samą ewidencja podatników. Wykonywanie obowiązków wynikających z treści tych stosunków przez podatnika ma niewątpliwie wpływ na skuteczność systemu podatkowego, nie da się jednak wykazać żadnego związku między ich wykonywaniem a obowiązkami które wynikają z ustaw dotyczących poszczególnych podatków. Cechą charakterystyczną tych stosunków między związkiem publicznoprawnym a podatnikiem jest ich istnienie niezależnie od istnienia samego zobowiązania podatkowego. Drugi z rodzajów stosunków wynika niejako z braku alternatywy, czyli związany jest z zaistnieniem obowiązków wynikających z konkretnych ustaw podatkowych. Można zatem uznać iż drugi rodzaj to stosunki prawno podatkowe niższego rzędu. Obie grupy stosunków prawno podatkowych mają charakter publiczno prawny i wygasają tylko i wyłącznie wskutek zdarzeń objętych zapisami ustawowymi.
Copyright @ 2010 STOSUNKI PRAWNO PODATKOWE